อยากเอาหู ไปนา แม้ว่ายาก เอาตาฝาก เขาไว้ ที่ปลายไร่ ด้วยไม่อยาก ยินยล เรื่องใดใด ทำตัวให้ เหมือนว่า ข้าหุ่นยนต์ ผลประโยชน์ ตัดไป ไม่ต้องคิด ใครรอนสิทธิ์ ย่อมได้ ไม่ต้องสน ไม่มีชาติ ศาสนา มาปะปน ฟังแต่คน ที่เห็น เป็นเจ้านาย แต่นี่เรา มีชีวิต มีผิดถูก จะฝ้งปลูก อย่างไร ไร้ความหมาย โลกมันกว้าง ทางเดิน มีมากมาย แต่ละราย เห็นต่าง ทุกร่างเชียว รู้ก็รู้ แก่ใจ ใยต้องฆ่า เป็นเรื่องมา ก็ว่า ข้าไม่เกี่ยว งบมากมาย ละลาย พริบตาเดียว แจงลดเลี้ยว มันบ้า ฆ่ากันเอง