พุด
ถ้าหากว่าทุกๆอณูที่
ดวงตางามซึ้งได้มองเห็น
สัมผัสกับทุกสิ่ง สายลม
ต้นไม้ ภูเขา สายธาร
ลมหนาว แสงสีทองผ่องละออ
ลอยพ้นขอบฟ้า
ทะเลแสนงาม
ท้องฟ้าสดใส
ค่ำคืนแห่งราตรีประดับดาวเดือน
กลิ่นหอมหวานอ่อนโยน
จากพรรณไม้ไทย
และทุกๆสิ่งที่พรรณนาไม่สุดสิ้น
รวมทั้งอณูแห่งจิตของดวงใจ
ในนั้น จะมีใครสักคนที่อยู่เคียงข้าง
คอยมอง คอยดูแล คอยห่วงใย
ด้วยรักแสนรักนิรันดร์
หลับตาลงสิครับคนดี
ฟังเสียงหัวใจของเรา
แล้วคุณจะพบผม...
...................
เดียวดายปลายโลกร้าง! พุดพัดชา
ฉันนั่งรอเธอเดียวดายที่ปลายโลก
หลบมุมโศกเหลือมุมใจเพียงในฝัน
รักและรอ รอและรัก ชั่วกับป์กัลป์