เพียงพลิ้ว
ไปหาหมอรักษาอาการไข้
วินิจฉัยสั่งยาตำราหลวง
ยาหมดแล้วยังแปลบแสบในทรวง
ยังคงห่วงคนไกลไม่วายเว้น
ป่วยกายหาย....ไข้ใจไม่ยอมสร่าง
ยาทุกอย่างกินมามากหายยากเข็ญ
ว้าวุ่นว้างอย่างนี้ที่ใจเป็น
แสนลำเค็ญโรคร้ายทำลายใจ
น้ำตานวลครวญครืน...สะอื้นอก
อ่อนสะทกสะท้านวาบหวานไหว
ผสานจิตติดตรึงคิดถึงไกล
ด้วยพิษไข้เฝ้าคิดคล้ายติดยา
กายสร่างไข้ใจยังโศกหญิงโชคร้าย
คำนึงสายสัมพันธ์หมั่นห่วงหา
หึงหวงคนไม่รู้อยู่ไกลตา
วานลมฟ้าหอบใครให้มาคลอ
หัวใจเหงาเฝ้าพิไรไห้โหยหา
ได้โปรดมาเยี่ยมบ้างอย่างร้องขอ
คนป่วยใจวอนไกลตามาพะนอ
แค่นี้พอโรคเร้น......เห็นหน้าคุณ
โรคร้ายนี้พึ่งพายาวิเศษ
ด้
3078
21
0
หน้าส่วนตัว
