ปักษาสวรรค์
ไม่มีถ้อย ภาษาใด ที่ในโลก
บรรยายโศก แทนใจ ได้แม้นเหมือน
รู้ว่าเจ้า โฉมตรู อยู่ห่างเรือน
มองดูเดือน เคลื่อนยามดึก แสนเดียวดาย
ดาวกระพริบ เคยมองงาม เมื่อมีเจ้า
อิงแอบเอา ปรางค์นวล เกษสยาย
ซบแอบอิง สองแขนกอด สนิทกาย
ไหล่ขวาซ้าย เจ้าเคยหนุน เขนยนอน
แม้ไม้พฤกษ์ เคยพริ้วไหว ยามลมต้อง
เสียงเรไร หริ่งร้อง ลั่นสิงขร
หมู่นกไพร เคยขานขับ ลำนำกลอน
ให้เจ้านอน อิงอกอุ่น แอบพี่ยา
ไฉนหนอ ใยจึงเงียบ สงัดนัก
ฤารู้จิต ฉันจักสั่น ขวัญผวา
ด้วยข้างกาย ไม่เห็นเจ้า แม่กานดา
จึงโศกา ไปกับฉัน นั้นหรือไร
เจ้าขวัญพี่ เจ้าคนดี เจ้ายอดรัก
เจ้าประจักษ์ เจ้าแสนรัก เจ้ารู้ไหม
หน้าส่วนตัว
1292
2
0
