Jeminine
ฉันสับสน ฉันเหว่ว้า และล้าอ่อน
เกินข่มตา ลงนอน ก่อนหลับไหล
ไร้แสงจันทร์ ไร้แสงดาว เงาฟ้าไกล
หัวใจเหม่อ เพ้อไป เกินไขว่คว้า
แล้วบทเศร้า เดิมเดิม ก็เริ่มต้น
เห็นภาพใคร หนึ่งคน อยู่ตรงหน้า
รื้นอีกแล้ว รินอีกแล้ว หรือน้ำตา
เมื่อไรหนอ ความเหว่ว้า จะลาเลือน
ยังจมอยู่ กับความเศร้า วันเก่าก่อน
ยังรุ่มร้อน เกินไถ่ถอน เสมอเหมือน
ยิ่งอยากลืม กลับยิ่งจำ ยิ่งย้ำเตือน
ภาพตรงหน้า พร่าเลือน เปื้อนน้ำตา
แล้วบทเศร้า เดิมเดิม ก็เริ่มต้น
ยังเวียนวน ตอกย้ำ ช้ำนักหนา
ก้องในหู อยู่แต่คำ วันร่ำลา
กี่ราตรี กี่ทิวา จะเลือนไป
ฉันสับสน ฉันเหว่ว้า และล้าอ่อน
เกินข่มตา ลงนอน ก่อนหลับไหล
เมื่อน้ำตา ถึ