ปลายพู่กัน_p
คลื่นเห่ทะเลโหม
มุ่งถาโถมเข้าสู่ฝั่ง
ลมเลาะเซาะหาดพัง
ครึครืนครั่งวิวังเวง
ยิ่งล้ายิ่งเร่งรุก
ยิ่งหนีซุกยิ่งข่มเหง
ยิ่งยอมยิ่งสำแดง
ยิ่งกำแหงกลับรารอน
แม้ตะวันจะห่อนแรง
แม้ว่าแสงจันทร์เจ้าอ่อน
แม้ว่าแสงแทบม้วยมรณ์
ข้าจะรอนรอหวนคืน
เพราะยืนอยู่ในโลกกว้าง
ย่อมมีคว้างเคว้งโหวงเหวง
ย่อมมีต้องซึ่งลมแรง
ย่อมมีแสงมืดบดบัง
แต่ตะวันคือตะวัน
และแสงจันทร์ยังยืนอยู่
คอยวันรื่นกลับชื่นชู
ยังหยัดสู้กู้ฝ่าฟัน
และแล้ววันผงาดแสง
ตะวันแรงระสาดฝัน
ทุกแหล่งหล้าสะกาวพลัน
อบอวลฝันวันฟ้างาม
และถึงคืนจันทร์เจ้าแจ้ง
เคียงข้างแสงสุรีย์ขาม
ผลัดพลิกฟื้นผืนฟ้าคราม
ส่องอร่ามยามค
894
2
0
หน้าส่วนตัว
