เจ้าพิรุณหนึ่งหยดรินรดลำนำ ทำกลกลอนนำคำหวานให้ฝันไกล ให้หวังร่วมก่อร่วมเรียงเคียงใกล้ เกิดผูกคำลำนำใจให้ชื่นชม หลงหนึ่งมิตรเจ้าคิดคำประดิษฐ์ถ้อย กลอนนำมาร้อยเรียงคำลำนำหวาน อักษรเป็นโคลงกลอนสื่อจิตบอกผ่าน รักใช้แทนการเอยคำจำนรรจา แท้จริงคำคนกลแทรกให้แยกจิต หลงยึดติดเวียนวนจนหลอกหลอน ดังถูกมนต์คำครอบจิตคิดอาวรณ์ ว่ากว่ารู้ตัวถอนได้อาจสายเกิน
3201
19
0
หน้าส่วนตัว
