ใจปลายทาง
ฉันเดินผ่านสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า.
.เด็กมากหน้าวิ่งหยอกเย้าเจ้าสุขสันต์
ฉุดกระชากลากไล่ไปด้วยกัน
.ห่างไปนั้นหนึ่งเด็กน้อยยืนคอยใคร
.คราบน้ำตาเปื้อนแก้มแจมสะอื้น
.หลบมายืนเหม่อลอยคอยใครไหม
.เหมือนตอกย้ำซ้ำรอยเจ้าน้อยใจ
.ชีวิตไร้คนต้องการเนิ่นนานมา
แสงสว่างคืออะไรหนูไม่รู้
ชิวิตอยู่อย่างมืดมิดจิตผวา
หนูเฝ้ารอเมื่อไรใครเมตตา
ช่วยนำพาแสงสว่างอยากได้เจอ
.เหมือนดอกไม้งอกงามตามประสา.
.เพียงเกิดมาเพราะผู้ใหญ่ได้พลั้งเผลอ.
.ทุกค่ำคืนหนูนั้นฝันละเมอ.
.ได้แต่เพ้อพ่อแม่จ๋ามารับที.
.มีผู้คนต้องการเด็กกำพร้า
.เพื่อสรรหาเมื่อพบเราเขาเมินหนี
.เพราะต้องการเด็กกำพร้าหน้าตาดี
.รอหลาย