นาฬิกาทราย
พายุพัดโหมกระหน่ำซ้ำ...ซ้ำ
เกลียวคลื่นริมฝั่งถั่งโถม
เปลือกหอยลอยน้ำตามดินโคลน
คล้ายถูกโยนทอดทิ้งริมหาดทราย
แตกกระสานซ่านเซ่นเป็นชิ้นเล็ก
ผสมเกร็ดเม็ดทรายหาดทรายขาว
สะท้อนแสงตะวันฉายแลวับวาว
ประดุจดาวหนึ่งดวงในดวงใจ
อาทิตย์เริ่มลอยคล้อยต่ำฟ้าสลัว
ใจระรัวมัวห่วงตะวันฉาย
ป่านฉะนี้เปลี่ยวเหงาทั้งใจกาย
ทำอย่างไรจะได้กลับคืนดี....
ฝากสายลมพรมพลิ้วปลิวไสว
ฝากห่วงใยด้วยใจของพี่นี้
ฝากความรักอาทรด้วยวจี
ฝากให้ถึงคนดีแสนห่วงใย
ถึงตัวไกลใจใกล้ไม่รู้จบ
ตะวันชิงพลบลับลาอย่าลาหาย
ฟ้ามืดครึ้มลมฝนมีกลับกลาย
ขอวันใหม่กลับคืนมาดังเดิม
ให้เมฆหมอกที่ปกปิดดาวสดใส
ลับเลือนไปเปิดใจของ