ชมพูภูคา J.
ต่างคน...ต่างที่มา...ต่างความคิด
จึงต่างจิต...ต่างใจ...ใช่ไร้เหตุผล
ประสบการณ์...การเรียนรู้...เฉพาะตน
ใช่เป็นคน...ไม่เห็นค่า...ความคิดใคร
ฉันก้าวร้าว...รุกล้ำ...จำกลืนกล้ำ
สรรถ้อยคำ...หยามเย้ย...เอ่ยผลักไส
ทั้งที่รู้...หัวใจ...คิดสิ่งใด
ถึงร่ำไร...ก็ไม่ใช่...จะหวนคืน
สิ่งที่ทำ...ขอเพียง...ให้รับรู้
พินิจดู...เถิดนะ...แม้ยากฝืน
ฉันไม่เจ็บ...หรือไร...ใครเป็นอื่น
ไม่ยั่งยืน...คืนกลับ...แลลับตา
หวังเพียงว่า...วันหนึ่ง...คงเข้าใจ
ความเป็นไป...ของหัวใจ...ที่ค้นหา
คงคิดถึง...กันบ้าง...บางเวลา
แต่อย่ามา...ตอกย้ำ...ถ้อยคำใด
ไม่ใช่...ระหว่างเรา...ไม่ดี
เธออาจมีความสุข...เพียง
1403
6
0
หน้าส่วนตัว
