โอ้ละเน้อ...บ้านหลังนี้ที่กลางทุ่ง ห่างไกลกรุงเมืองสวรรค์ฉันเมินหนี มาบ้านน้อยคอยฝันคำกวี ตามวิถีมีผักปลาเอื้ออาทร บ้านฉันนั้นไม่ร่ำและไม่รวย มีธารสวยท้องทุ่งบึงคลองหนอง ยอดผักบุ้งลอยล่องท่องเต็มคลอง อยู่กันฉันพี่น้องเงินทองไม่สนใจ ฉันตื่นก่อนไก่ขันเมื่อวันใหม่ เอาลอบไซดักปลามาขังไว้ แกงส้มแกงฟักแกงผักไพร สบายใจบ้านฉันนั่งล้อมวง ฉันไล่ต้อนวัวควายไปหากิน หรีดหริ่งยินเสียงการะเริงหลง เสียงดังแว่วแผ่วหวานกลางป่าดง เป็นตัวตนบ้านนาภาษาใจ ฉันชาวนาหน้าตาไม่ลุ่มหล่อ สร้อยคล้องคอไม่มีเพช
1205
18
0
หน้าส่วนตัว
