หน้าส่วนตัว
เอนหลังลง ตรงฟูก หัวถูกหมอน
ด้วยร้าวรอน ในจิต คิดย้อนหลัง
ถึงคนเคย เคียงกัน มั่นจีรัง
มีความหวัง จะมาแปลง ร่วมแต่งงาน
อยู่ผ่านมา คนดี ก็หนีจาก
ทิ้งให้ซาก รักเศร้า เจ้าสังหาร
หัวใจพี่ นี้คงแตก แลแหลกราน
สุขเมื่อวาน นั้นมาหน่าย รึกคลายคลอน
นาฬิกา บอกตีสอง ต้องสะดุ้ง
รีบมุดมุ้ง ออกมา พาทอดถอน
พี่จะทำ อย่างไร ใจอาทร
รักร้าวรอน เสียจัง เหมือนดั่งไฟ
โอ้อนาถ วาสนา ต้องมาช้ำ
เหตุใดทำ กับพี่ นี่ไฉน
ขอไปลับ ดับโศก วิโยคใจ
ไม่รักใคร อีกแล้ว นะแก้วตา.
9 ตุลาคม 2549
เบรฟ
1467
2
0
