อันน้ำไหล ไหวว่าย สู่ปลายน้ำ สายลมฉ่ำ ย้ำยาม ตามวิถี รุ้งเลื่อมลาย ปลายตะวัน พลันราตรี ดาวพาที เฝ้าพ้อ ต่อฝันตาม ให้มันเป็น เช่นนั้น ไม่หวั่นไหว ปล่อยหัวใจ เรียบง่าย ไม่หวั่นหวาม ให้รักเป็น เช่นนั้น ไม่พรั่นตาม ให้เงียบงาม ความรู้ว่าง อยู่ข้างใน ให้วันวาร ผ่านพ้นไป ไม่เร่งรีบ ไม่คั้นบีบ หัวใจ ให้ผันผาย ไม่บังคับ จับวาง ให้ว่างวาย กำหนดหมาย ใจเป็น เช่นนั้นเอง
1039
4
0
หน้าส่วนตัว
