นิยายเก่าๆ..บรรยากาศเช่นนั้น นับวันจะหายไป..ท้องนา-บ้านทุ่ง
กำลังถูกกลืนหายไปเรื่อยๆ ไม้ เมืองเดิม..ยังไม่มีใครเทียบติด นึกชอบไอ้
ขวัญ..กลับบ้านมารินสาโท..แล้วเลยเขียน.เป็นเช่นนี้
ทุ่งสะเทือน เคลื่อนแคล้ว แก้วตาเอ๋ย
รักที่เคย ว่าหวาน พลันผวา
เอ็งห่างเหิน เมินร่ำ ช้ำวิญญา
ปล่อยให้ข้า โศกครวญ กำสรวล.ซม
เรียมเอ็งทิ้ง แม้สัญญา ที่หน้าศาล
ถ้อยสาบาน คำสัตย์ ตระบัดโฉม
ลืมคุ้งน้ำ ลืมสิ้น กลิ่นโคลนตรม
ลืมลั่นทม ลืมไอ้ทุย เคยลุยนา