คนไร้ถิ่น
เริ่มแรกที่ได้รู้จัก
ทั้งรักถูกใจหนักหนา
วันคืนผันผ่านนานมา
เรากลับร้างลาเลิกไป
ฉันทำได้แค่เมินเฉย
เมื่อเธอเดินควงคนใหม่
ยิ่งมองก็ยิ่งเจ็บใจ
เมื่อเธอจากไปไม่ลา
วันนี้กลับมาอีกครั้ง
ถ้อยคำหวานหูหนักหนา
บอกว่าที่ไปไม่ลา
เพราะหูตาพร่าบอดไปชั่วคราว
ยังกลัวที่จะต้องเจ็บ
แต่ด้วยใจยังเหน็บหนาว
จึงรับคำขอโทษอีกคราว
เผื่อรักครั้งนี้จะยืดยาวตลอดไป
แต่แล้วไม่เป็นอย่างหวัง
คงพังอีกแล้วใช่ไหม
รักของเธอคงไม่มีสำหรับใคร
กับคนหลายใจอย่างเธอ
ไปแล้วขอให้ไปลับ
อย่ากลับมายื่นข้อเสนอ
จากวันนี้คำหวานเลวๆจากปากเธอ
จะเป็นเพียงภาพเบลอๆ.... ที่ไม่มีค่าควรจดจำ
หน้าส่วนตัว
1640
1
0
