ในวันนี้สับสนเหมือนคนบ้า ในแววตาเหม่อลอยคอยความหวัง ในร่างกายคล้ายป่วยระทวยจัง ในปอดยังยุบพองป้องชีวี คงมีเหตุมีผลให้ทนอยู่ คงได้ดูวันสุขสนุกศรี คงตั้งหน้าอยากเป็นเช่นคนดี คงจะมีแรงใจในเร็ววัน อยากขอโทษฟ้าดินฉันปลิ้นปล้อน อยากเอาค้อนทุบหัวด้วยตัวฉัน อยากอยู่นิ่งไม่เกาเมื่อเราคัน อยากจะหันเลี้ยวกลับปรับเรื่องราว แต่เราคงย้อนคืนฝืนคงยาก แต่ใจอยากเบื้องหน้ามาให้สาว แต่มือแขนเหยียดตรงคงยืดยาว แต่ปวดร้าวในวันนี้จี้ใจเอย