เคยมีคนบอกว่าฉันปิดตัว และหวาดกลัวต่อการเริ่มต้น ที่จริงแล้วหนทางเดินคนเดียวมันมืดมน ถ้าหากมีใครอีกสักคนก็คงดี หลายครั้งพยายามจูงมือใครใหม่ แต่ก็เหมือนไปไม่ถึงใหนในทุกที่ ใครคนนั้นแค่ทำเหมือนคนแสนดี ให้เชื่อมั่นในบางทีที่คบกัน หากไม่ใช่มันก็คือคนไม่ใช่ แม้พยายามแค่ใหนก็ไม่ถึงฝั่งฝัน กุมมือกันเพียงไรเนิ่นนานไปก็ละทิ้งกัน สุดท้ายมีเพียงฉันพร้อมคืนวันอันเปล่าดาย เปล่าเลยฉันไม่ได้ปิดตัว ไม่เคยกลัวแม้จะไม่พบความหมาย ความรักแท้จริงอาจไม่เกิดขึ้นได้ง่าย แต่สุดท้ายฉันก็เหลือใจไว้รักตัวเอง