หน้าส่วนตัว
แม่นอ้ายอยู่ไสน๊อ ส่างบ่พ่บ่พบหน้า
มิดจ้อยน้องคอยท่า บ่เห็นมาหาน้องแหน่
ฮักเก่าอ้ายบ่ปลื้ม อ้ายสิลืมน้องแน่แท้
โตน้องบ่ผันแปร ตั้งตาแลหาแต่เจ้า
แต่เจ้าบ่เคยเห็น รักลำเค็ญน้องกอดเข่า
ฟูมฟายน้องหนั่งเศร้า รักสองเฮากลายเป็นอื่น
บ่บอกน้องสะก่อน น้องสิถอนหัวใจคืน
โตอ้ายบ่ต้องฝืน ฮักบ่ชื่นอย่าฝืนใจ
ไปถ่อนหากอ้ายสุข น้องสิทุกข์สักปานใด
อย่าเฮ็ดมีเยื่อใย ตัดขาดไปให้น้องส่วง
บ่โดนกะสิเซา มันคงเบาคงลุล่วง
อย่าทำท่าเป็นห่วง น้องสิป่วงบ่ส่วงเซา
ไปสาไปสาอ้าย สิลืมชายดอกคนเก
1824
10
0
