นางสาวใบไม้
ในวันที่หัวใจรานร้าว...........
จะมีสักคนไหมที่ถามไถ่ข่าวคราวถึงกันอย่างสม่ำเสมอ
จะมีไหมใครที่ห่วงใยในยามที่ไม่ได้เจอะเจอ
ใครหนึ่งคนนั้น...มีเพียงเธอที่อาทรต่อกันเสมอมา
ทุกทุกลมหายใจในความคิดถึง
เสี้ยวนาทีที่รำพึง....คือไออุ่นของความห่วงหา
ทั้งที่วันนี้ต่างคนต่างอยู่ไกลจนสุดสายตา
ทว่า..ทุกความทรงจำยังคงมีค่า...ไม่เคยคลาย
**แม้รอยยิ้มพริ้มพรายมาหายห่าง
หากใจภักดิ์ใช่เลือนลางมาห่างหาย
ด้วยสองแขนพร้อมโอบอุ้มคอยคุ้มกาย
แม้ชีพวายยังรักมั่นไม่ผันแปร**
ทุกถ้อยคำสัญญายังคงมั่น
แม้คืนวันอาจบรรเทาความเจ็บปวดจากบาดแผล
แต่ไม่มายมากเท่าการเยียวยาจากใจคนที่ก้าวมาดูแล
เปลี่ยนคนที่เคย