สาดสาดสะท้านแดน พสุแสนกระหน่ำชล โครมครืนครึกคำรณ สิวับแวบแปลบแปลบเปลว หวลหวลไห้โอดโอย พยุโบยระริกเร็ว ชีพชาติก็ขลาดเลว แรงจะสิ้นใจจะสูญ หยาดหยาดระบาดโบก สำเนียงโศกวิโยคพูล ทุ่งข้าวก็สมบูรณ์ ดารดาษด้วยแรงชล เย็นเย็นเห็นพยับ เมฆเข่นกลับจะขับฝน แต่น้ำตาพร่ากมล ทหัยหวนจะครวญคราง สาดสาดแกล้งเกลื่อนสูรย์ นภางค์ขุ่นขับระคาง ใสใสไสววาง ดุจประการจะไพบูลย์ ช่อช่อก็ชูชื่น พฤกษยืนด้วยแรงบุญ อุทก ร่ำจะพร่ำจุน หลังภัยร้าย มลายไป..............
2144
3
0
หน้าส่วนตัว
