|NdEpEndEnT
หยาดฝนพะพร่างห่ม
ได้สุขสมอิ่มอุรา
หยาดฝนจากฟากฟ้า
ร่วงโรยราลงสู่ดิน
หยาดฝนแต่ละหยาด
ช่างสะอาดชลริน
หยาดฝนช่างหอมกลิ่น
สราญใจระเริงรมณ์
หยาดฝนชรล้าง
กิเลสสร้างอันเสพสม
บางคราจิตขื่นขม
ต้องอับจนหมดหนทาง
หยาดฝนสิเคยปลุก
ไฉนทุกจึงมิร้าง
กระจ่ายทุกหนทาง
สู่ทางตันแล้วหรือไร
ทางออกมิรู้จัก
ที่เคยพักฤเป็นใคร
ทางออกของหัวใจ
อยู่แห่งใดฉันอาทร
คืนค่ำฉันโหยหา
ห้วงสุขาระเริงรอน
คืนค่ำใจอาวรณ์
คะนึงใจนิรันดร์กาล
ค่ำคืนอันว้าเหว่
ฉันเร่ร่อนทุกสถาน
เจ็บปวดอุราราน
ให้บาดลึกแสบในทรวง
เวลา ณ วันนี้
จะสุขีหรือร้า