ชีวิตหนอเปรียบดังพ่อพวงมาลัย
ไม่ปล่อยใจเหลวไหลให้เสียหาย
ถนอมตัวเพราะกลัวหญิงใจร้าย
มาทำลายหลอกเล่ห์เสน่หา
รูปไม่หล่อพ่อจนคนต้อยต่ำ
กายด้านดำทำใจไม่มองฟ้า
หนทางไกลเท่าไหร่ใจภาวนา
ไม่อยากเจอดอกฟ้าในชาตินี้
ใจผุดผ่องแม้วันฟ้ามัวหม่น
ไม่สับสนมั่นคงทะนงศักดิ์ศรี
ยอมแพ้พ่ายหลีกไกลในราคี
มอบความดีชีวีก้าวพ้นไป
แม้ต้องเหนื่อยลมฝนซัดกระหน่ำ
ทุกคืนค่ำทำใจให้ผ่องใส
หวังกรรมสิ้นสร่างลงคงมีใคร
พ่อมาลัยคนนี้คงมีคู่ครอง