มันต้องถอน
เสียงขลุ่ยครวญร้องร่ำทำนองหวาน
แสบสะท้านทรวงในใครจะเหมือน
น้องจากนาหายหน้าหลายวันเดือน
ทรวงสะเทือนร้อนรุ่มกลุ้มอุรา
ขลุ่ยครางครวญหวนนึกถึงคราก่อน
ผมบังอรปลิวไสวคล้ายดอกหญ้า
กลิ่นเนื้อนางยังตราตรึงซึ้งตรึงตรา
สองดวงตางยังเคยพ้อพี่พองาม
เสียงจิ้งหรีดกู่ร้องก้องไพรพฤกษ์
กลับบาดลึกดวงหทัยคล้ายหอกหนาม
น้องรู้ไหมว่าใครรอขอคนงาม
คอยไต่ถามข่าวทางนี้ทุกวี่วัน
จดหมายพี่ส่งไปไม่คืนกลับ
เจ้าลาลับไปไหนหนอจอมขวัญ
ยังคำนึงคิดถึงแต่แจ่มจันทร์
เฝ้ารอวันเจ้านั้นหวนกลับนา
เจ้าได้เป็นดอกฟ้าในบางกอก
ทิ้งชายหนุ่มบ้านนอกให้โหยหา
หรือเจ้านั้นลืมสิ้นซึ่งสัญญา
ทิ้งพี่ปวดอุรารวดร้าวราน
น้อง
619
1
0
หน้าส่วนตัว
