..สีน้ำฟ้า..
วันนี้ไม่ได้ยินเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์
ไม่มั่นใจว่าเขาจะคิดถึงคนรับสายบ้างไหม
ปกติมักจะมีเรื่องเล่าจากคนไกล
ว่างไม่ว่างอย่างไร ก็ส่งสัญญาณมา
ถามตัวเองสั้น..สั้น หลายครั้ง
ตอบว่าไม่ได้ตั้งความหวังว่าเขาต้องโทรมาหา
แต่แอบมองหน้าจอมือถือ..เมื่อได้เวลา
เมื่อไหร่ที่เห็นเบอร์คุ้นตาก็ดีใจ
เหงา..เหงา นะวันนี้
เสียงเพลงจากรายการในทีวี..บาดลึกไปถึงไหน...ไหน
มิวสิควีดีโอก็ดูแล้วเศร้ากว่าครั้งใด..ใด
น้ำตาปริ่มรอ..ก่อนรินไหลพร้อมเสียงสะอื้นเบา..เบา
ขาดความมั่นใจไปก็มาก
ยอมรับว่าอยากจะโทรกลับไปหาเขา
แต่ความกลัว..ก็ชนะหัวใจที่ซึมเซา
รอดีกว่าจะไปเร่งเร้า..เดี๋ยวเขาจะได้ใจ
815
13
0
หน้าส่วนตัว
