ไม่รู้ตัวว่าผิดแอบชิดชอบ มิรักตอบไม่เศร้าเท่าหน่ายแหนง ให้เธอทั้งหัวใจไม่เคลือบแคลง ไม่ระแวงสักทีจนมีใคร คิดว่าเพียงหวั่นไหวคงไม่เจ็บ แต่ทนเก็บหมองไหม้ก็ไม่ไหว ไม่เคยรู้ชอกช้ำทำร้ายใจ น้ำตาไหลไม่พักเท่ารักริน คงไม่มากเท่าไร..แค่ใจขาด ไม่สามารถยื้อใว้ใฝ่ถวิล ขอยืมเงาปลอบใจเพราะไม่ชิน ทุกอย่างสิ้นความหมาย..ไม่มีเธอ.. ..