ม้าก้านกล้วย
น้ำนิ่งใส ในกลางบึง ซึ่งสงบ
มีบอนหลบ แตกกอ หน่อน้อยน้อย
ไม่อาจอวด อ้างองค์ ทรงต่ำต้อย
คงต้องคอย ครวญคร่ำ ร่ำระทม
เพราะรู้ค่า คู่ควร แค่มวลไม้
ใช่ยิ่งใหญ่ เช่นแปลงปลูก ถูกทับถม
แค่บอนคัน ใบเขียวอ่อน ค่อนแคะข่ม
ว่ากลิ้งกลม ดังหยดใส บนใบบอน
ใครใครเขา พิศพึง แค่บึงบัว
ชูช่อชัน หยันยั่ว กลั้วเกสร
สีสัน สะดุดตา พาใจอ่อน
ที่แทรกซ้อน สวยสม ชวนชมนัก
น้ำลึก ยังเหยียดยอด ทอดเป็นสาย
แผ่ขยาย เขตคาม รามสลัก
บานเบ่ง ขึงขัง สะพรั่งสะพรัก
ด้วยใจรัก เพียงปทุม กลุ่มผกา
แล้วเมื่อ ถึงยาม ที่น้ำลง
ปรามปลง คงเหมือน เดือนเมษา.
อากาศร้อน ร้อนไล่ ในอุรา
กอบัว ก็พา กันแห้งกรัง
ก้านยาวสูง สลอน ต้องน