รู้ทั้งรู้วันวานกลายผ่านพ้น เกินขุดค้นรื้อฟื้นหวนคืนหลัง "รอยลิขิต" จบสิ้นอย่างพินพัง แล้วใยยังทนเหนื่อยอยู่เรื่อยมา... ยามเมื่อฟ้าสิ้นแสงแห่งตาวัน ทนข่มขวัญมาคลายสายน้ำตา ให้น้ำตาที่ท่วมท้นหยุดล้นบ่า เจ็บปวดพร่าเพียงใดใจจงทน... สะกดเก็บอย่าร่ำไห้อาลัยหวน นิ่งทบทวนยอมรับอย่าสับสน ควรจะหยุดอ่อนแอพ่ายแพ้ตน คิดปะปนคละอารมณ์จนขมขื่น... ทรมานกับความมืดอันยืดยาว เจ็บรวดร้าวยากหยุดใจสุดฝืน สะกดเก็บอย่างไร "ไม่สะอื้น" กว่าจะผ่านค่ำคืนอันขื่นขม...
1684
12
0
หน้าส่วนตัว
