อัลมิตรา
.....ขอไหว้ครูก่อนขึ้นยืนสังเวียน
แล้วรำเทียนตั้งถวายหมายตั้งท่า
ขึ้นบังคมแขนตั้งง้างขามา
พรหมสี่หน้าต้นตำรับนับเพรงกาล
.....แทนเคารพบูชากวีเอก
ผู้สรรเสกวรรณกรรมย้ำสื่อสาส์น
แล้วตั้งหน้าพรหมนั่งดั่งกราบกราน
ช่วงชำนาญแคล่วคล่องชั้นว่องไว
.....มือมีนวมสวมใส่หมายรำแล้ว
พอเป็นแนวแบบอย่างพลางยักไหล่
เข่ากระแทกผืนผ้า ณ ทันใด
อย่าตกใจนี่คือบทประณตครู
.....ไหว้ครูเหมือนมุ่งหมายได้ร่ายรจน์
ไร้เกณฑ์กฏฉันทลักษณ์ประจักษ์อยู่
หยัดยืนพลันเปลี่ยนท่วงลวงศัตรู
พรหมยืนอยู่จังก้าท่าคะนอง
.....ประทักษิณเวียนขวาท่ามาดมั่น
แขนแข็งขันสลับวางอย่างลองของ
ดุจบทกลอนกลั่นคำย้