หน้าส่วนตัว
แดดรอนรอนทินกรเจ้าจะพลบ
เพลาจบครบหนึ่งวันผันเวียนหมุน
ฉายลำแสงสีแดงคล้ำดูขุ่นขุ่น
แลวุ่นวุ่นหัวใจให้แอบมอง
ตะวันพรากจากฟ้านภาหม่น
ยามจะพ้นขอบฟ้าดูสีหมอง
สีหมากสุกดังทุกข์บุกมาครอง
ดังเสียงร้องจากตะวันลั่นฤทัย
สายลมพรายพรมพื้นชลธาร
แลสะท้านตะวันหวั่นหวิวไหว
ยิ่งมองยิ่งทุกข์ไม่สุขใจ
ฤาตะวันคือฤทัยแห่งผองเรา
1291
1
0
