คีตากะ
เพียงรับรู้ว่าฉันนั้นห่วงใย...เพราะอยากให้ไม่หวังครองปองสิ่งไหนขอคำนึงซึ้งจิตคิดฝากใจเพียงอยากให้เธอเป็นสุขสิ้นทุกข์ระทมเธอคนดีเป็นที่รักยากนักหา....ถึงชอกช้ำผ่านมาพาขื่นขมจะพาเธอโบยบินสิ้นตรอมตรมทอดกายล้มเป็นสะพานให้ผ่านไปยามเธอทุกข์ระทมฉันตรมกว่า
คราน้ำตาหล่นล่วงดวงใจไหววันเธอเศร้าฉันเหงาหงอยพลอยเปลี่ยนไปเจ็บปวดใจยิ่งกว่าแสนอาทรหาใช่เป็นคนดีที่ควรรัก....คงจมปลักความเศร้าเฝ้าทอดถอนยังเปล่าเปลี่ยวเดียวดายหน่ายอาวรณ์กลั่นบทกลอนปลอบใจไปวันวัน.....ในสายตาของคนอื่นฉันเป็นแค่ตัวตลก ที่มักถูกหลอกไปวันวันไม่เคยพบกระทั่งคนจริงใจ ทุกคนสวมใส่หน้ากากบนใบหน้าตัวเองฉันเป็นแค่คนโง่ที่เดินผ่านมา และร้องทัก