รู้ดีเสมอเธอนั้นฉันใฝ่ปอง มีเจ้าของครองไว้ไม่หน่ายแหนง เขารักมากยากนักจักเปลี่ยนแปลง เธอคงแล้งลืมไปมิให้เคียง เพียงแค่จ้องมองเธอขอเพ้อพร่ำ ยินถ้อยคำครั้งใดเธอใช้เสียง ดั่งน้ำทิพย์หยิบโปรยโรยร้อยเรียง อย่าหลีกเลี่ยงเหลียวแลแม้สักที ฉันขอรักสักหนยากทนไหว โปรดรับไว้วิงวอนอ้อนสุขี เพียรวอนเว้าเอาใจใช้วจี ขาดเธอนี้แน่นิ่งคงชิงวาย โอ้นวลน้องมองมาหาพี่หน่อย เลิกเคลื่อนคล้อยคอยกันค่อยพลันหาย ขอแค่รักสักครั้งยากรั้งกาย หากไม่ตายคงตรมซมชั่วกัลป์ 28 เมษายน 2547
425
0
0
หน้าส่วนตัว
