อย่าเหนี่ยวรั้งขังขืนฝืนฉันไว้ เพราะในใจวันนี้มีเพียงเขา จะอยู่ใหนใจฉันนั้นเป็นเงา ระหว่างเราเพียงร่างกายใกล้ชิดกัน เจ็บทั้งคู่ใกล้เพียงร่างใจห่างเหิน แยกทางเดินปล่อยใจไปตามฝัน ฉันหมดรักหมดเยื่อใยในสัมพัน มอบคืนวันพบรักใหม่ให้เวลา ริมฝีปากเขานั้นมันอบอุ่น แต่ของคุณจืดชืดฝืดนักหนา จะโง่งมถ้าเหนี่ยวรั้งขังกายา ปล่อยเถิดนะอย่าขังขืนฝืนอีกเลย Please release me. Let me go ..........๒๔ กันยายน ๒๕๔๗...................... ......ใจปลายทาง
1300
13
0
หน้าส่วนตัว
