แก้วประเสริฐ
** ดวงใจเอ๋ย **
แสงตะวันลาลับจากขอบฟ้า
หมู่เมฆาทอแสงแดงฉาดฉาน
มีสีสรรค์พรรณรายคล้ายดวงมาลย์
ฝากซาบซ่านละลายสลายห่างใจ
ณ ที่เก่าเวลาเดิมเคยเสริมรัก
พลันชะงักดับจินต์สิ้นผ่องใส
หมู่นกกาเคียงข้างพลางร้องไป
ดูฝากไว้คล้ายห้วงดวงจินตนา
จะเหลือเพียงความหลังครั้งก่อนเก่า
อ้อนออดเฝ้ารำพันสรรค์เสน่หา
คงเหลือนับวันคอยยากสอยมา
ไร้วาสนาพานพบสบหมายปอง
เสียงนกร้องเรียกคู่ยามสู่ค่ำ
คล้ายน้ำคำหญิงไว้มิได้สนอง
เฝ้าโดดเดี่ยวอุรายากมาครอง
สิ่งสิ้นผยองปองรักจากละลาย
อันน้ำใจครั้งหนึ่งเคยตรึงไว้
ผุดผ่องใสหายแห้งแฝงสลาย
มลายสู่ห้วงชอกย้ำซ้ำวุ่นวาย
รักมากมายหายว
หน้าส่วนตัว
1483
18
0
