ท่ามกลางสายลมหนาว แสงจากดวงดาว อบอุ่นเสมอ กี่ครั้งแล้วนะ ที่ความคิดเดินทางไปหาแต่เธอ แล้วหลับไหล ฝันเพ้อถึงเธอทุกที กี่สายลมหนาวที่โชยผ่าน กี่วันวารผ่านผันไปอย่างนี้ กี่ครั้งที่น้ำตาไหลทุกทุกที ที่มีเธอในความรู้สึก ลึกลึกในใจ ไม่กล้าบอกผ่านสายลมที่โชยอ่อน กลัวสายลมพัดความอาทรปลิวหล่นหาย ไม่อยากจะฝากความคิดถึงกับดวงดาวบนฟ้าไกล กลัวใครบางคนจะไม่สนใจมองดวงดาว ในความเงียบงัน.. หากฉันคิดถึงใคร ใต้แสงเงาจันทร์สกาว ความรู้สึกของฉันจะมีเธอทุกทุกคราว ท่ามกลางสายลมหนาว.. ก็อบอุ่นกว่าที่เคย