นั่งยิ้มริมระเบียง
ไม่เคยใกล้ชิด
เป็นเพียงมิ่งมิตร ก็แค่นั้น
ไม่เคยถามว่ามีใครอยู่ไหม...
...... ไม่เคยอยากได้ความผูกพัน
แต่เวลาเนิ่นนาน ก็ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ต้นรักงอกงามขึ้นช้า - ช้า
เติบโตตามวันเวลาอันอ่อนไหว
เมื่อคุณเผยความรู้สึกในใจ
ความรู้สึกฉันก็คล้าย ๆ จะตรงกัน
เราเริ่มมีเรื่องคุยกันมากมาย
เรื่องชีวิตที่แตกต่างทางเป็นไปของคุณและฉัน
เรื่องงาน เรื่องใครต่อใคร สาระพัน
แล้วก็เรื่องคน ๆ นั้น.......... ที่ฉันเพิ่งรู้......
อยากบอกนะ.... ว่าเสียใจ......
เราพบกันเมื่อสาย..... แสนอดสู.....
เหน็บหนาว... พอ ๆ กับความเศร้าที่พร่างพรู
..... แค่อยาก
1121
9
0
หน้าส่วนตัว
