มณีรัตน์ประภัสสรสะท้อนแสงล้วนเสียดแทงนัยน์เนตรวิเศษสีค่าครองเมืองหายากลำบากมีอัญมณีล้ำค่าอ่าอำไพเพชรดา มรกต งดงามเด่นนิล โกเมน มุกดา พาหลงใหลบุษราคัม ทับทิม พริ้มประไพเพทายไซร้ ไพฑูรย์ จำรูญตางามเพริศแพร้วแก้วเก้าเนาวรัตน์แจ่มจำรัสเลิศเลอชนเพ้อหาเสี่ยงชีวีพลีกายหมายได้มาด้วยรู้ค่ารัตนะไม่ละเพียรแต่ไก่กาวานรเทียวจรเล่นพานพบเห็นจินดาพาส่ายเศียรกลับทิ้งขว้างวางไว้ให้ดาษเดียรแสนอิดเอียนเมินหน้าอิดหนาใจเปรียบคำปราชญ์แจ้งธรรมน้อมนำสัจย่อมขจัดทุกข์จางสว่างไสวแต่ชนพาลกลายเมินเดินห่างไกลด้วยดวงใจมืดมิดจิตหมองมัว...