ใบไม้ใบน้อยลอยน้ำ ปลิวมาจากลำต้นไหน ลมพรูขู่กิ่งทิ้งใบ หรือไรจึงลอยเลื่อนมา คลื่นลมพรมไล่ไม่หยุด แรงดุจจะผลักหินผา เธอจึงลิ่วไปไกลตา เกินกว่าจะตามถามทัน ฉันนึกแต่ยังนิ่งอยู่ อยากรู้เธอถึงฝั่งฝัน หรือลมจมใจแจ่มจันทร์ กับคืนและวันอ้างว้าง ฉันนิ่งแล้วยิ่งทำใจ ฟังข่าวเธอในทุกทาง ใบไม้ใบกรอบบอบบาง เคว้งคว้างท่ามกลางคลื่นคน อวยชัยให้เธอถึงฝั่ง พ้นคลื่นอันคลั่งตั้งต้น อีกครั้งดังคนเหนือคน มองจนเธอไป แสนไกล ..............................