พิมญดา
เราวุ่นวายมากไปหรือไงนั่น
สู้ฝากฝันมากมายไว้กับเขา
คิดเก็บออมถนอมไว้ให้นานเนา
แต่แล้วเขากลับเห็นเป็นอะไร
คุณค่าเราเขาเห็นเช่นดอกหญ้า
เพียงเก็บมาเชยชมเกินข่มไหว
เบื่อแล้วก็ทิ้งเราเศร้าหัวใจ
ดอกหญ้าใช่ดอกฟ้าหาคู่ควร
เจ็บเอ๋ยเจ็บเจ็บอุรา ล้า เหน็บหนาว
ทนปวดร้าวคราค่ำคืนฝืนใจหวน
รักแสนรักรักแต่เขาเฝ้าคร่ำครวญ
ใจปั่นป่วนป่วนใจไยร้างลา
ไม่รักจากใจจริงทิ้งฉันเถิด
วิงวอนเกิดฉันคนช้ำต่ำนักหนา
ปล่อยให้ฉันระทมตรมอุรา
แค่ดอกหญ้ามาสมัครหลงรักเธอ
ดอกหญ้าด้อยราคาหาควรคู่
ฉันรับรู้จนจำช้ำเสมอ
แค่ดอกหญ้าเทียบดอกฟ้าอย่าละเมอ
เขาแค่เผลอมาดมดอมจนตรอมใจ...
1322
10
0
หน้าส่วนตัว
