นักสืบ ไร้อันดับ
คืนวันนั้นฉันผ่านสะพานพุทธ
ฉันมาหยุดมองวิวเหนือทิวน้ำ
จากห้องเช่าเก่าเก่าเหงาประจำ
บางคืนค่ำยืนมองท้องธารา
มองเห็นรถหยุดวิ่งมาทิ้งถุง
ฉันเลยพุ่งลงไปมือไขว่คว้า
เอื้อมมือดึงถุงใหญ่จนได้มา
หัวเราะร่าเข้าฝั่งแล้วนั่งมอง
เปิดถุงใหญ่ใบนั้นก็พลันเห็น
แม่เนื้อเย็นคุดคู้ดูหม่นหมอง
อยู่ในถุงโดนทิ้งวิ่งประคอง
อ้อ นวลน้องเนื้อเย็นเป็นอย่างไร
น่าสงสารจริงหนาแก้วตาพี่
ชวนคนดีกลับห้องน้องเอาไหม
เจ้าหลับตาพยักหน้าบอกว่าไป
พี่ดีใจเจียนขาดวาดวิมาน
เงินที่เหลือตอนนี้มีสี่ร้อย
ซื้อมุ้งน้อยเสื่อถักเขาจักสาน
เหลือห้าสิบซื้อข้าวเอาสองจาน
แล้วกลับบ้านกินอิ่มนอนยิ้มเพลิน
เช้าขึ้นม
1372
5
0
หน้าส่วนตัว
