ใจฉันเพ้อเหงา ตั้งแต่วันที่เธอร้างลา ปวดร้าวเพราะความจริงใจ เสียเวลามากมาย ให้กับคนอย่างเธอ มองฟ้า มองดาวค่ำคืนนี้ ก็ยังเหงาอยู่ดี คิดถึงอยู่ได้ คิดถึงคนเคยผูกพันต้องจากไกล ที่ฝากเพียง หัวใจใว้ใกล้กัน ฉันอยู่กับบทกวีเศร้าๆ และบันทึกเก่าเก่า...เล่มหนา มีความเหงา...... มีคราบนํ้าตา........ อาจไม่ใช่คนมีค่า....อาจไม่มี แต่ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ ก็เป็นอย่างนี้.....อย่างที่เป็น ที่เธอเห็น....และเป็นไป