**พาฝัน**
...หากอาทิตย์ขึ้นตอนกลางคืน
ฉันคงไม่ต้องฝืน..ตื่นรับแดดของวันใหม่
เพราะฉันคงไม่ต้องนอน..นั่งอ้อนอาทิตย์ทั้งคืนไป
เผื่อหัวใจจะสดใส..ไม่ร้องไห้อย่างที่เคยเป็น
...พอเห็นจันทร์..แล้วฉันสุดจะเหงา
บางวันจันทร์แหว่งเว้า..บ้างไร้เงา..มองไม่เห็น
แสงสลัว..เหงาสุดขั้ว..ฉันกลัว...กลัวสายลมที่คอยพัดมาเย็น-เย็น
เพราะตอนนี้ที่ฉันเป็น..คืออารมณ์ที่ไหวเอน..อย่างง่ายดาย..
...ตื่นขึ้นมาดึกดื่น..
เห็นความมืดยามค่ำคืน..แล้วใจหาย
ความเหงาคอบงำจิตใจ..น้ำตามันไหลออกมา..มากมาย..
อยากพบแสงสว่างไว-ไว..เผื่อหัวใจจะอบอุ่นขึ้นมา
...เหงาทุกทีที่นั่งมองจันทร์
สัมผัสถึงความรู้สึกที่เธอไกลฉัน..เราไกลกันมากมายนักหน
1195
9
0
หน้าส่วนตัว
