เพื่อนจ๋า...กำลังมองข้าพเจ้าอยู่แห่งใหน
ส่งแรงใจ...ให้ข้าพเจ้าแกร่งอีกสักหน
เหมือนตกลงไปในหลุมลึกร้างไร้ผู้คน
หมองหม่นอ้างว้างหมดหนทางไป
ข้าพเจ้าขอหลบในหลุมมืดชื้นกลืนน้ำตา
ขอหลับสักเพลาเช้าค่อยรีบเร่งใหม่
พรุ่งนี้...ค่อยรวบรวมแรงและกำลังใจ
ลุกขึ้นยิ้มอย่างสดใส
แล้วโผบินไปให้ไกลสุดตา
...กัณมัทรี...