อัลมิตรา
ธารไหลเอื่อยมาบรรจบ...
ความแตกต่างช่างมากมาย ...
ย่อมไม่มีทางกลืนสภาพ ...
แม้นกระทั่งมีโอกาสได้ลอยท้องธารร่วมกัน ...
แต่สี .. ยังคงบ่งบอกถึงความแตกต่างอยู่..
เธอ..ฉัน...แตกต่างกันตั้งแต่วันแรก...
สาระไม่ใช่อยู่ที่วันที่พบกัน ไม่ใช่...
โซ่ตรวนได้พันธการเราไว้ ต่างก็มี ต่างก็รู้...ใช่
ย่อมเป็นดั่งเช่นธารสองสี ...
เมื่อถึงทางแยก เรายังคงยืนขึ้นอย่างยืนหยัด ....
ขม...เธอรำพัน หวาน....ฉันไขว่คว้า
ย่อมเป็นดั่งธารสองสี ... ย่อมเป็นเช่นนั้น นิจนิรันดร์
จนกว่าวันที่ฉันได้รับการปลดปล่อย .. ต่อไปสายน้ำจะเหลือเพียงหนึ่ง
ฉันมลาย.......แต่ไม่ใช่กลายเป็นสายน้ำดั่งเดิม
1060
3
0
หน้าส่วนตัว
