ฐปนวุธ
แสงเหลืองอ่อนเรื่อริมปริ่มพ้นน้ำ
ร่ายระบำปลอบปลุกทุกชีพตื่น
ความสงัดงดงามยามค่ำคืน
ดับและฟื้นมาใหม่อีกไม่นาน
แสงเหลืองลอยพ้นผิวน้ำพริ้วไหว
เป็นวันใหม่ที่มีค่ามหาศาล
เพราะชีวิตมิอาจรู้อยู่ชั่วกาล
มีร้าวรานสุขปลื้มแล้วลืมเลือน
จึงมาหามาถามไถ่มาใกล้ชิด
มาสร้างมิตรภาพเห็นขอเป็นเพื่อน
แม้นมีรักปิดตายิ่งพร่าเตือน
ก็ยิ่งเหมือนขายคำรอช้ำใจ
เธอไม่รักไม่ชอบไม่ตอบสนอง
ใยจะต้องไปเฝ้าเอาใจใส่
เธอไม่ห่วงไม่เห็นจะป็นไร
จะยอมให้อดทนอีกหนเดียว
อรุณรุ่งข้างหน้าฟ้าสดใส
อรุณรุ่ง ข้างในใยเปล่าเปลี่ยว
ฤาแบกหน้าไปตามจิตชีวิตเดียว
ฤาจะเลี้ยวกลับหลัง...ลังเลนัก...
วางชีวิตเป็นเดิมพันอันให