วันอีกวันมาถึงอีกหนึ่งศก
สิบห้ามกราคมภิรมย์สมัย
ร่ายอักษรเป็นลำนำคำจากใจ
อวยพรในวันเกิดประเสริฐกาล
ประสงค์ใดในหวังสมดังหมาย
สิ่งเลวร้ายทั้งปวงจงล่วงผ่าน
อริคร้ามยอมสยบยามพบพาน
มั่น เงิน-งาน สุขครอบครัวชั่วนิรันดร์
ครั้นนึกคิดจิตต้องจักผ่องแผ้ว
สัมฤทธิแล้วแน่วใจเหมือนในสวรรค์
สรรพกิจประสิทธิ์โรจน์และโชติพลัน
เป็นผลอันเกิดจากการทำดี
อายุมั่นขวัญมิ่งสิ่งดีน้อม
ดุจเกราะล้อมคุ้มป้องประคองที่
มิหวั่นไหวใดกล้ำและย่ำยี
ปัญหามีปัญญามา...วัฒนากาล ฯ