ณ.คลองฉวาง
ฉันเดินทางพาความช้ำแบกเต็มหลัง
เพื่อแดนดินความหวังอย่างฉันฝัน
ออกเดินทางยามราตรีก่อนดวงตะวัน
จะส่องแสงสว่างเฉิดฉันให้แผ่นดิน
ลาแล้วความสวยงามที่ลวงหลอก
เหมือนดังหมอกปิดกั้นหุบเหวไว้
ลาแล้วคำพูดกลั่นกลองจากน้ำลาย
ที่ไม่มีเคยมีอะไรจากใจจริง
ละทิ้งสิ่งต่างๆไว้เบื่องหลัง
มุ่งหมายมั่นเส้นทางทางข้างหน้า
ก้าวเดินไปพร้อมกับโชคชะตา
เพื่อเดินทางหาความหวังอย่างตั้งใจ
มีใครไหมบอกทางให้ฉันได้
โปรดพาฉันก้าวไปสัมผัสมัน
แดนดินความหวังคงไม่ใช่แค่ความฝัน
กี่คนกันเดินทางก้าวไปถึง
พาชีวีเดินทางไปหลายสาย
แต่ก็พบความช้ำใจมาหลายครั้ง
มีความลวงหลอกเหมือนดังหมอกกั้นเส้นทาง
ให้ก้าวเดินพลาดพ