พุด
นานเหลือเกิน...
ที่ไม่ได้เอนกายนอนในกระท่อมหลังคาจาก
ได้ยินเสียงดุเหว่าแว่วมา...
ฉันหลับตาหากได้หอมดอมกลิ่นดวงดอกการเวก
ที่..อวลลอยลมมา
ไกลโพ้นในจินตนาฝัน
ฉันเห็นตัวเองวิ่งระเริงร่า
ในท่ามทุ่งกว้าง กับฟ้ากระจ่างสี
และ..
มวลหมู่ดวงดอกไม้สุมาลีสล้าง
หลากสีสันหลากพรรณ
ต่างผันดอกมาแย้มยิ้มพริ้มเพรา
รับขวัญฉันอย่างอ่อนหวานงดงาม
ฉัน..ไม่ได้หลับไปดอกนะ
หากทว่า..
เมื่อใดที่จิตใสใจปรารถนา
จะพาดวงจิตน้อยๆไปสถิตทอดที่ไหน
ก็ไปได้ไม่ยากเลย
ฉัน..คิดว่า..ดวงใจฉัน
มีปีกอิสรา..
ที่พร้อมจะพาร่างฉันเหินบิน
ไปสู่ทุกแดนดิน
ที่ยังคงมีความเป็นธรรมชาติ
ทั้
1807
3
0
หน้าส่วนตัว
