สุริยันต์ จันทราทิตย์
๏ อยู่บ้านนาไม่ว่าดี
เมินหน้าหนีสู่เมืองใหญ่
เมืองแห่งความศิวิไลศ์
หลากแสงไฟหลายผู้ฅน
๏ ใครเขาเตือนใครเขาบอก
ไม่รู้หรอกแกล้งไม่สน
เพราะมั่นใจในภูมิตน
ขอดิ้นรนจนสุดใจ
๏ เจอะแต่ฅนหน้าตาดี
พบแสงสีในเมืองใหญ่
ตื่นกับความศิวิไลศ์
เลยหลงไฟเลยหลงทาง
๏ ยามดึกดื่นค่ำคืนนี้
รุ่งราตรีไฟสว่าง
เพ้อสุขใจในแสงพราง
คิดว่าช่างงามเหลือเกิน
๏ เคลิ้มคารมเขายวนยั่ว
คำฅนชั่วมิขัดเขิน
ยอมพลีกายขายแลกเงิน
ซื้อความเพลินความสบาย
๏ แล้วชีวิตก็ไร้ค่า
สูญศรัทธาสิ้นความหมาย
อยู่ก็ยังซังกะตาย
ใจแพ้พ่ายกายผุพัง
หน้าส่วนตัว
4828
12
0
