พุด
แม่พระธรณีกรรแสงทุกแหล่งหล้า
บนนภาฟ้าร่ำไห้คล้ายโศกศัลย์
สายใจเจ้าพระยาสะอื้นสุดจาบัลย์
ลมเงียบงันสังเวยเศร้าหนาวดวงใจ
พสุธาไทแตกร้าวในคราวนี้
สามัคคีมีเพียงฝันฤาไฉน
ลืมคำสอนพ่อหลวงเฝ้าห่วงใย
นี่หรือใจศรัทธารักเทิดภักดี
พระอ่อนล้าเททุ่มใจแด่ไทยผอง
พระเสโทหยาดนองทุกถิ่นที่
ด้วยน้ำพระทัยเมตตามหาบารมี
ในวันนี้ราวธารโศกโลกมืดดำ
แม่พระธรณีรอพิโรธ
ฟ้าลงโทษพร้อมพลีระรินร่ำ
พายุกล้ารอถาโถมให้จดจำ
ไฟกระหน่ำโหมลุกรับสายเลือดนอง
สายน้ำตาชะโลมหล้าละหลั่งริน
มิสิ้นสอนใจไทผอง
ให้รู้รักษ์สามัคคีปรองดอง
อย่าครองเพียงแค้นแน่นทรวง
บทเรียนเวียนวนซ้ำซาก
เพียงฝากโศกนาฏกรรมใหญ่ห