ผู้หญิงช่างฝัน - ไวยากรณ์
คนไร้ค่า
ผู้หญิงช่างฝัน
ดั่งฝนฉ่ำกระหน่ำใจให้ชุ่มชื่น
ถ้อยคำคืนคนน้อยใจคลายหม่นหมอง
แม้นรู้ซึ้งอยู่กับใจไม่อาจครอง
ด้วยเราสองนั้นแตกต่างอย่างฟ้า--ดิน
เป็นเพียงคนผ่านใจที่ไร้ค่า
มิหาญกล้ารับรักใดใครทั้งสิ้น
รอยอดีตยังหลอนเร้นเป็นอาจินต์
เฝ้าดื่มกินอยู่ทุกวันไม่ผันคืน
หากวันนี้ทำสิ่งใดให้เธอเจ็บ
ต้องหนาวเหน็บรวดร้าวใจไม่อาจฝืน
ใครคนนี้ก็ช้ำหม่นทนกล้ำกลืน
ครวญสะอื้นปวดร้าวใจไม่ต่างกัน
เก็บหัวใจที่งดงามล้ำค่านัก
ไว้มอบรักให้คนดีที่เฉิดฉันท์
มีคุณค่าเหมาะสมซึ่งกันและกัน
ขอเธอนั้นอย่าได้สน..คนผ่านใจ...
คนไร้ใจ