พงษ์ภูษา
..... เจ็บปวดยิ่งกว่า มีดพันเล่มทิ่มแทงลงบนร่าง
.....ยิ่งกว่าใคร ควักหัวใจออกมา ฉีก กระชาก แล้วลากไปตามทาง
.....ถ้าโลกนี้ไม่มีใคร อยากจะ กรีดร้อง ร่ำไห้ โหยหวล อย่างไม่อาย
.....ให้มันสาสมกับ ความทุกข์ ทรมาน ความเจ็บปวด ขาดใจตายไปตรงนั้น
.....................เสียงสะอึกสะอื้นพร้อมกับเสียง..หือที่สลับกันปานจะขาดใจ
.
....น้ำตาทีไหล กลั่นจากหัวใจที่ เจ็บปวดรวดร้าว..สุดแสนจะทน ทรมาน
.....ความสิ้นหวัง ขมขื่น โศกเศร้า สะเทือนใจ ที่เก็บกดอยู่ข้างใน
.
....ราวกับว่า เอาความเจ็บทั้งหมดบนโลก มารวมไว้ ณ.ที่นี้
.
....พังทลายไหลพุ่งออกมา ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
..............บ่งบอกถึ
1336
2
0
หน้าส่วนตัว
