..สายลมทะเล..
เจ้าคนเล็ก ป.ตรีจบ มาซบไหล่
จะคิดมากทำไมละพี่จ๋า
ร้อยสองร้อยซื้อหวยบ้าง ก็ธรรมดา
อย่าไปว่าพ่อแม่พี่ ไม่ดีเลย
ผมระอาหน้ายิ้มเจ้าตัวเล็ก
น้องยังเด็กตาดำดำจึงทำเฉย
แม่เป็นครูศีลธรรมไหนละเลย
พ่อก็เคยสอนเลขสามสิบปี
ยิ่งพี่สาวตรีโทเอกคณิตศาสตร์
ย่อมรู้คาดโอกาสหวังอันริบหรี่
สมองเลิศกวาดรางวัลไม่เว้นปี
ไฉนมีที่ว่าง..ทางปัญญา
น้องคนเดียวในบ้านจบเฉียดฉิว
คนอื่นเรียนสูงลิ่วกันถ้วนหน้า
เกียรตินิยมน้องไม่มีมาตีตรา
ยังอุตส่าห์แก้ต่างให้..แต่ละคน
สิบห้าวันซื้อฝันด้วยเงินร้อย
การรอคอยด้วยหวังเป็นเหตุผล
ชีวิต เป็นชีวิต แต่ละคน
เพราะดิ้นรน ฝันและหวัง นะพี่ชาย
อาจจะจริง ดังคำของน้อ