๑ กลับกลาย ฤ หลายหน้า พิศวาทะเลิศลอย เทียมฟ้าประกบคอย กระจะหมายอุบายยื้อ ๑ ปากว่าขยิบนาน บริวารกระหือรือ หลงวาสนาฮือ ธนโปรยระยำยอม ๑ ความดีสิบี้บิด บ่พินิจวินัยล้อม อำนาจพินาศพร้อม ปะทะกล้าอหังการ ๑ เพียงหวัง ณ ฝั่งไหน จะละไมหทัยพาน ศักดิ์ศรีมิต้องการ ทะลุฟ้ากระเทือนตน ๑ การเมืองประเทืองชาติ สิประกาศสะอาดกล จริงรับก็อับจน นยะรู้อุบายแปลง ๑ บทบาทฉลาดยุติ