นาวา วังสถาพร
๑.
น้ำลดแห้งขอดจอดเรือแจว
สิ้นกุมภา'แล้วแก้วตาเอ๋ย
สันทรายโผล่พ้นจนเรือเกย
น้ำคำเอื้อนเอ่ยนั้นเผยใจ
ว่าพ้นเดือนยี่หนีเดือนสาม
น้ำลงตรงข้ามสะพานใหม่
มูนทรายกองสุมในมุมใจ
พี่ปัดไม่ไหวได้แต่รับ
ใจชายคงไปไม่พ้นเจ้า
ผู้เฝ้าเคลียคลอพะนอสดับ
รสจูบยากถอนก่อนจันทร์ลับ
ฉวยจับมือเจ้าเคล้าสัญญา
เดือนสี่พี่ต้องแต่งขันหมาก
เพื่อฝากผู้ใหญ่ให้ไปหา
สู่ขอคนงามตามเวลา
แล้วเร่งวิวาห์ในเร็ววัน
จันทร์เพ็ญดวงเด่นเป็นพยาน
สัญญาริมธารด้วยรักมั่น
แม้นพี่ผิดคำที่จำนรรจ์
จักยอมให้บั่นชีพบรรลัย
๒.
น้ำไหลรวยรินสิ้นเดือนสี่
ใกล้ปีใหม่เมืองเรืองไสว
ตลิ่งสูงแลลิ่วลับลงไป
หัวใจเล็กลีบดูตี
1182
1
0
หน้าส่วนตัว
