ยินถ้อยคำพร่ำบอกเพื่อตอกย้ำ เธอร้อยคำเรียงความตามอักษร ด้วยหวังให้ได้เห็นเป็นกาพย์กลอน ส่อสะท้อนฉันทลักษณ์ประจักษ์มา มิเคยคิดติดใจในงานนั้น เพียงแค่สรรค์เสกไว้ใช้ศึกษา เพื่อผ่อนกายคลายอารมณ์สะสมมา คือคุณค่าของกลอนกล่าวสอนเธอ ฉันเคยอ่านกานท์กลอนอักษรฝัน เมื่อเธอนั้นถ่ายทอดตลอดเสมอ ดุจมาลาภาษาใจสดใสเธอ พรั่งพรูเผลอผลิบานเนิ่นนานทน อยากกล่าวชมสมถ้อยเธอร้อยคำ ให้หวานฉ่ำชื่นใจได้สักหน แต่ฉันเป็นเช่นเศษทุเรศตน ไม่กล้าขนถ้อยคำพร่ำพรรณนา แด่ คุณอัลมิตรา เจ้าของบทกวี เศษกวี 31 สิงหาคม 2547
557
7
0
หน้าส่วนตัว
