สขิลา
เช้าวันนี้รู้สึกยินดีนัก
เมื่อความรักพลัดพรากที่จากหาย
กลับมายืนส่งยิ้มพริ้มทักทาย
บนผืนทรายทอดยาวเพียงสองเรา
ช่อกุหลาบงามแย้มแอบอยู่หลัง
ปลุกความหวังสร่างใจไร้ความเหงา
กระซิบบอกซอกใจไว้เบาเบา
แม้นเป็นเพียงแสงเงาตรงเขายืน
ส่องใจมองสองตารื้นน้ำใส
ยังเห็นใช่ใจบอกมิอาจฝืน
ค่อยค่อยเดินเขินปัดเพื่อวันคืน
สุดกล้ำกลืนรับมือมาคว้าด้วยใจ
กายเคยชิดอิงแอบซุกอกเขา
เหลือเพียงเราเขาจากพรากผลักไส
ส่งเธอถึงหนึ่งแดนแสนห่างไกล
วันนีใยเธอกลับจับมือกุม
สุขใจแล้วแก้วตาพี่ยาเอ๋ย
มิต้องเอ่ยคำกล่าวเล่ามรสุม
เจ็บและเหงาเก่าร้างแม้คอยรุม
พี่คอยคุ้มอุ่นอยู่รู้ทุกครา
สุดที่รักภักดิ์
1835
2
0
หน้าส่วนตัว
