กูรักมึงมากมายใครก็รู้ ไม่เจ้าชู้ปลิ้นปลอกหลอกสาวไหน กูรักมึงมากจนล้นหัวใจ แต่แล้วใยเมิงจึงกล้ามาด่ากัน ก่อนมึงไม่มีใครช่วยไถคราด ไม่เคยพลาดกูเข้าช่วยด้วยแข็งขัน ถึงตัวดำตีนหนาหน้าเป็นมัน ไม่เคยหวั่นเข้าช่วยด้วยใจจริง พ่อมึงชักตาเหลือกล้มเกลือกกลิ้ง ลุกขึ้นวิ่งจากเรือนเหมือนผีสิง ก็ใครเล่าตามหมอมาหาความจริง ทำเป็นหยิ่งหลงลืมได้ อีใจดำ ต่อจากนี้กูจะไม่ใส่ใจอีก กูจะหลีกปล่อยมึงไปให้ใจหนำ กูขอบอกมึงไว้ให้จดจำ ถ้ามึงช้ำอย่ากลับมา.....เจอหน้ากู ฝากตัวดัวยนะครับ