mono
ระหว่างเราเหมือนมีเพียงเยื่อใยเบาบาง
ไม่รู้ว่าความรักที่เราสร้าง...จืดจางตั้งแต่เมื่อไหร่
ในเมื่อไม่มีอุปสรรค...ระยะทาง...ไม่มีความห่างไกล
แต่ความรู้สึกที่ได้ ไม่ต่างอะไรกับหัวใจห่างกัน
เราคงรู้สึกไม่ต่างกันเท่าไหร่
เป็นไปได้ไหม...ที่เราแค่หลงลืมกันไปเท่านั้น
ใกล้กันเกินไป...ก็อาจทำให้เราไม่ได้ใส่ใจ ดูแลกัน
ช่องว่างของความผูกพัน จึงเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว
กว่าจะหันกลับมามองกัน
เยื่อใยเบาบางนั้น...ก็มีรอยร้าวหวั่นไปทั่ว
ยังไม่สายไปใช่ไหม...หากแววตาหวั่นไหว ทำให้หัวใจรู้ตัว
เปลี่ยนความหวาดกลัว...กลับกลายเป็นความรักที่มีอยู่ทั่วหัวใจ