เพียงปล่อยให้สายลมพรมพลิ้วเธอ มีความรักให้เสมอเธอรู้ไหม แม้เราต่างห่างกันเกินเข้าใจ ฝากลมไล้ลูบแผ่วแว่วรักมา อยากจะอยู่ในหัวใจใครผู้หนึ่ง อยากจะซึ้งอิ่มในปรารถนา อยากจะเอ่ยทุกคำจากอุรา อยากบอกว่า"รักเธอ"เก้อไหมคุณ บทกวีร้อยอื่นหมื่นแสนเอ่ย มิเคยเผยบอกใครมาให้หนุน เพียงรู้สึกว่า"รัก"เกินสมดุลย์ หากเพียงคุณยินแล้วแว่วออกมา เพียงจริตนิยามถามเรียกหา กระซิบพาเรียกเธอเพ้อนักหนา แทนคุณแทนใจใครให้พรรณนา ได้ช่าวว่า"หัวใจ"ไม่มีใคร....