แก้วประเสริฐ
*** เพ้อฝัน ***
จุมพิตนางกลางแก้มแซมผมสลวย
อ่อนระทวยหอมซึ้งตรึงใจฉัน
แนบอิงแอบรัญจวนป่วนชีวัน
โชยกลิ่นนั้นพิลาสสวาทหทัย
พลิ้วสะบัดรัดห้วงดวงใจหวิว
แทบจะปลิวลอยล่องท้องฟ้าใส
เพื่อเกี่ยวดาวพราวเพริศเลิศวิไล
ประดับไว้แซมสร้างกลางสกาว
ประทุมมาศลอยเด่นเน้นสิ่งสล้าง
เอวองค์กลางขอดกิ่วพลิ้ววัยสาว
งามยวดยิ่งเฉิดไสวคล้ายดวงดาว
พราววับวาวไออุ่นกรุ่นทาบทรวง
ผุดผาดผ่องภิรมย์ชมกลิ่นรื่น
หอมที่ยื่นอวลไว้คล้ายแมนสรวง
แนบอิงแก้มแซมผกาลาวัลย์ยวง
กลิ่นทั้งปวงยากแม้นในแดนดิน
ดุจสลักเสลาเฝ้าพิศคิดมธุรส
แสนเจิดจรดนวลอนงค์ส่งถวิล
พจมานมอบสู่ห้วงในดวงจินต์
หน้าส่วนตัว
1350
24
0
